nieuws

Nieuwe Aanwijzing seksueel misbruik

De nieuwe Aanwijzing opsporing en vervolging inzake seksueel misbruik legt de nadruk op waarheidsvinding en een professionele bejegening van aangevers en andere betrokkenen bij zedenzaken. De aanwijzing bevat regels voor de opsporing en vervolging van seksueel misbruik waarbij aangever en verdachte elkaar al dan niet kennen. Seksueel misbruik in de relationele sfeer zijn vormen van misbruik waarbij handelingen plaatsvinden met een seksuele lading en waarbij de aangever in een relatie staat tot de verdachte. Daaronder vallen ontucht met misbruik van gezag, maar óók gevallen van misbruik, waarbij aangever en verdachte elkaar enkel van naam en/of zien kennen. In deze situaties zal sprake zijn van een situatie, waarin ‘bezinning’ mogelijk of nodig is. Bij seksueel misbruik waarbij aangever en verdachte elkaar níet kennen zal de opsporing en de vaststelling van de identiteit van de verdachte op de voorgrond staan. De aanwijzing is in lijn met de bepalingen van het Verdrag van Lanzarote inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik. De Aanwijzing treedt op 1 januari 2010 in werking en vervangt de Aanwijzing uit 2008.
‘Slachtoffer’
In vorige aanwijzingen werd de term ‘slachtoffer’ gebruikt. Hoewel er veel zedenzaken zijn waarin sprake is van een slachtoffer aan wie ernstig leed is berokkend, gebruikt de aanwijzing de neutrale term ‘aangever’. De term ‘aangever’ doet meer recht aan het streven naar objectiviteit in het proces van waarheidsvinding. Bij gebruik van de term ‘slachtoffer’ kan de schijn worden gewekt dat er ‘partij is gekozen’ voor het (weerloze) slachtoffer. Door een objectieve kijk met professionele distantie kan de aangever van zedenmisdrijven worden gezien als een belangrijke getuige en een mogelijke drager van waardevolle sporen, maar blijft het OM open staan voor de mogelijkheid dat een aangifte onjuist is. Het feit de Aanwijzing spreekt over aangevers laat onverlet dat de rechten van slachtoffers ook voor aangevers van zedenmisdrijven van toepassing zijn. Deze rechten wordt beschreven in de paragraaf ‘Slachtofferzorg’ en in de Aanwijzing Slachtofferzorg.
Bron: Aanwijzing van 1 november 2010, Stcrt. 2010, 19123